Öğretmen-öğrenci kavram karmaşası içinde cebelleşen, sevinen, gülen, ağlayan, hüzünlenen, saçmalayan, tartışan, konuşan, susan, düşünen, düşünen, yazan, yazan, yazan…
Bireyin biriyim, diyeceğim ama değilim. Ben “biri” değilim: Hani o, “herhangi” olanlardan..
Şimdiye kadar bi sürü blog yazdım, geri kapattım. Sonra dayanamadım, yine açıp yazmaya devam. Ben burda günlük-olaylık-durumluk türü bşi tutamazsam, başka bi yerde tutamam.
Çocuklarıma, hatta torunlarıma bırakcam bu sayfayı, inat ettim bu sefer.
Kapatmıcam…
Gün içinde aklıma esen her şeyi, hatırladığım kadarıyla taşıyacam bu sayfaya. Yazmaktan sıkılmam ben, okumaktan da…
Görmek istiyorum kendimi, kendi tarihim içinde… Neler değişiyor, neler değişmiş, neler gelecek de ben yazıcam, merak ediyorum.
İşte ben de bu ebruli gibiyim aslında kısaca. Her renk var içimde, yaşadıklarımda ve tabi yazdıklarımda…
Okuyanlara teşekkürler…
pislik
Aşkuuuummm!
KÜÇÜCÜK fıcıcık hesabı:)))
Bunu bana söylese söyleseee Kara Böcük söyleeerr!
Burak! Özledim seni bile hulen!…
deme kıs face bitdi şimdi burda başlamylm sen beni??eminmisn kafan rahat işte:)))bu arada güzel yazamamışım ali hocadn kaldm bea:)))
EmiN’im, Emiiinnn!…
Sen öyle sahtekarlık yap, bak başına neler geliyooo! Üzüldüm yaa.. Diğerleri iyidir yine ama, di mee?
Face bitti anacım, beni kaldıramıyor orası. Kıskançlarla dolu bir kent gibi… Iyyyk!
amma edbi tklyosn wal aya kaldk gözgöre göre digerleri ii ya ali hoca çkmmş beni:)
Doğamız bu efenim, naaapalım. Ne edebi takılmışım hem???
Eferiiinn, eferiiin kara bööcükk!:D
diyende kar beyazı ya:))))
Ben senden beyazım canım!
(…)diyorumda başka bişi dmyorm