İnsan, tek başına bırakıldığını unuttu, tek başına varlığını sürdürüyor olduğunu unuttu; unuttu ki kalabalıklar arasında hiç yalnız kalmayacak sanıyor. Sağlığı yerindeyken hastalanmayacağını ve dolu dolu yaşarken ölüm meleğinin ruhuna bir gün üfleyeceğini…
Unutmak, insanın en büyük nankörlüğüdür. Bu nankörlükle yaşamayı sürdürmekle yükümlüdür hem de. Yaşamak eylemini daha sancısız kılabilmek için ona verilmiş bir lütuftur [...]
06 Jun 2008 için Arşiv
Unutmamak en büyük cezadır…
Posted in Düşün(e) Düş(e)..., etiketlendi ahmet muhip dranas, borges, dün, funes ve sonsuz bellek, geçmiş, gelecek, olvido, unutmak, unutmamak, yarın on Haziran 6, 2008 | » yorum bırak;
