Günün ilk saatleri açıkçası çok b.ktan geçti, itiraf etmeliyim. (Bu kelimeyi bile kullanabilmişsem, sınırları zorlamışım demektir.) Okulda ilk saatler zorla durdum, ama sonra öyyle bir moral dopingi oldu ki, yine ayağa kalktım, hem de daha sağlam adımlarla…
Bugün ne öğrendim?
- Harika iki söz… Kulağa küpe, hayat felsefesi yapılacak nitelikte:
“Dostunu çok sevme, gün gelir düşmanın olur; düşmanını çok yerme, gün gelir dostun olur.”
(Tam olarak yazamamış olabilirim. Peygamber Efendimizin (SAV) hadisi…)
“Kimseyi hayatının merkezine koyma, kararlarında, hayatında önemli derecelerde etkili olmasına izin verme. Ne kadar merkeze koyarsan, ani değişimlerde (hele de kötü yöndeyse) o kadar yıpranırsın…”
Bunu çok yapmışım, hatamı gördüm. Merkez nedir ya? Öyle alalede söylenebilen iki hece ama soyuttan somuta geçirince insanı ölüme götürür bir hatada… Kesinlikle doğru bir söz, tecrübeyle sabittir!
Eveeet, okul dönüşü, işe gittiğimde tam bir doping oldu! Yaşasın G.Birliği Oftaş-Denizli maçııı! Engin abiyle Bünyamin abinin Ali abiyle amansız bu maç iddiası, bu akşamı harika bir restaurantta, keyifli bir şekilde yemek yiyerek geçirmemizi sağladı.
Ve bir daha kimse, Ali abiyle iddiaya girme cesaretini gösteremiyor şu günlerde… Adamın kazandığı kaçıncı iddia, sayamadım. (:
Deniz ve mehtap, kurulmuş masalar, sevdiğim insanlar, sıcacık muhabbet, kahkahalar… Ne güzellikti! Artık şirketçe programlar yapıp akşam gezmelerine çıksak, diye bir öneri oluştu aklımızda… Gerçekleşmesi dileğiylee…
Çalışma yaprağım hazır, kafamdakiler tamam, e sunum da hazır… Ne kaldı? Cuma günü çıkıp efeler gibi anlatmak. Hocam, sen üstesinden gelirsin, dediğinde kendi kendime bile inanamamıştım. Ama oldu Allah’ın izniyle.
Daha çok okumaya karar verdim… Kitaplar doğruyu söylüyor. İnsanlar onlardan daha az güven verici.
Son cümlem, Cem Adrian’ın büyülü sesidir… Gece yarısını 14 dakika 50 saniye 30 salise geçse de bu adam beni o büyülü dünyaya çekip götürmeyi başarabiliyor…
sevmek eski bir yolcu,
artık geri dönmeyecek…
ayrılık bir şarkı,
hiç dinlenmeyecek…
aşk eski bir palavra!
artık burdan geçmeyecek…
inanmak bir yol,
kimse yürümeyecek…
hayır, istemem bir başkasını!
yalnız da ayağa kalkabilirim…
hayır, dokunma! bir başkasına,
tutunmadan da ayağa kalkabilirim…